(1)
می نأجه
       تی دئن-
کشکرت
        تيکأ گيته
               افتؤنشست شؤ دره.

(آرزوی‌ام/ ديدن تو؛/ زاغ/ به نوک گرفت/ به سوی غروب می‌رود)

(2)
بنفشه
     رأغشی کنار
نرگيس
    دو طرفˇ خندأق‌کول
می نينأکی
    شی پاماله دله؛

می ديله
     ورأشين زه دره-
               کشکرتˇ خؤندگی.

(بنفشه/ کنار جاده/ نرگس دو طرف جوی آب/ مردمک چشم‌های‌ام در جای پای شبنم/ دل‌ام را/ آشفته می‌کند/ خواندن زاغ)

(3)
درجيکأ جی
       تی دخؤن
             بيجه بادˇ پوشت
                   نرگيسˇ همره-
جؤر بمأ.

ديل‌دپرک بدئم
             نيل بزه دريا مئن
                            می ديل-
غوطی خوردره.

(صدای‌ات/ بعد از گذر باد سرد/ به همراه گل نرگس/ از دريچه/ بالا آمد/ با دلهره ديدم/ در دريای نيلی/ دل من را که/ غوطه می‌خورد.)