بیست و ششم اسفند ماه در ادامه ی برگزاری همایش ها ی سالانه ی انجمن ها و مراکز ادبی مختلف در آستانه ی بهار، انجمن داستان خاتم الانبیای رشت نیز با برگزاری همایشی با عنوان ” بزرگداشت حضور “، از اعضای خود به دلیل حضور در جلسات هفتگی این انجمن که عصر روز های شنبه در دفتر انجمن داستان مجتمع فرهنگی و هنری خاتم الانبیاء واقع در خیابان سعدی برگزار می گردد تقدیر به عمل آورد.داستان نویسی ، داستان خوانی و ارائه اطلاعات مفید در زمینه داستان ، همچنین معرفی کتاب های مرتبط با این مقوله از عمده فعالیت های این انجمن در طول سال می باشد.

این همایش با حضور اعضای انجمن و تنی چند از مسئولین برگزار شد.از نکات برجسته ی این همایش می توان به حضور ” محمود طیاری ” نمایشنامه نویس، شاعر و نویسنده ی گیلانی اشاره کرد.

در ابتدای مراسم “صمدی ” مدیریت مجتمع خاتم الانبیا با بر شمردن اهمیت وجود چنین انجمن هایی ، بر لزوم هر چه بیشتر کردن چنین نشست هایی تاکید نمود. مراسم با داستان خوانی برخی از اعضای انجمن و هم چنین سخنرانی چند دقیقه ای محمود طیاری ادامه پیدا کرد، این چهره ی ادبی دهه ی چهل ایران، ابتدا صحبت خود را با یاد و خاطره دو همشهری خود ” بیژن نجدی ” (داستان نویس گیلانی) و هم چنین “اکبر رادی ” (نمایشنامه نویس) شروع کرد و سپس با تقسیم بندی اجمالی سلیقه ها و جریان های ادبی حاکم بر فضای داستان نویسی ، داستان نویسان جوان را به بررسی ، دقت کافی و توجه به ظرافت های موجود در محیط اطراف و جامعه و همچنین استفاده از واژگان و زاویه ی دید مناسب قبل از دست بردن به قلم دعوت نمود. وی با اشاره به پیشینه داستان نویسی ، نویسندگان جوان را به توجه و مطالعه در جریان ها و چهره های ادبی گذشته دعوت کرد و اطلاعات و دانسته های هر نویسنده را در این زمینه از ملزومات دانسته های یک داستان نویس جوان برشمرد.
در انتهای مراسم نیز از اعضای انجمن تقدیر به عمل آمد.
در این همایش بنا بر هماهنگی های قبلی ، حضور آرمان سیگارچی عود نواز گیلانی انتظار می رفت که به دلیل تقارن این مراسم و سالروز شهادت امام حسن عسکری ، اجرای وی لغو شد.
به بهانه ی حضور محمود طیاری در این مراسم ، مروری داریم بر کارنامه ی هنری این نویسنده:
محمودطياري نوزدهم اسفند1317 در رشت تولد يافت. دوره ي ابتدايي را در مدارس تمدن و دقيقي و متوسطه را در فرهنگيان رشت (خرداد 1341 ) به پايان مي برد در سال 1334 به شعر، در سال 36 به نوشتن داستان كوتاه و در سال 39 به نمايشنامه نويسي روي مي آورد.
اولين مجموعه داستان هاي كوتاه طياري با عنوان خانه فلزي شامل 15 داستان، 2 نمايش تك پرده و يك طرح، در پاييز 1341 انتشار يافت.
3 سال بعد، مجموعه طرح هاي روستايي وي طرح ها و كلاغ ها خاصه آفرينشگري او، در سال 1346 مجموعه داستان كاكا و چهار سال بعد یعنی در 1350 كتاب هاي صداي شير و نمايشنامه گلبانگ را روانه بازار نشر كرد. محمودطياري در دوره اول فعاليت هنري خود نويسنده اي مطرح و داراي ويژگي و آثار قابل بحث بود.
طياري از آن پس قريب به ده سال خاموش و پس از آن به دوره دوم فعاليت ادبي خود رسيد. او با نوشتن تريلوژي ” تا زيرميز فرمانده “، در خرداد1357 و نمايشنامه مار خانگي در پاييز 58 كه11سال بعد، مجلس اول را به آن افزوده واز سه به چهار مجلس تغيير وضعيت يافت و چند داستان نو (مانند:كلت و باد با ما نيست) دوباره به خاموشي به گزين خود رسيد: با استثنائاتي در سالهاي 54 و 63 كه نمايشنامه تك پرده مطالعات خيس و خروس بال طلا را براي كودكان نوشت.
محمود طياري، پس از طي يك دوره افسردگي طولاني كه فاصله سالهاي 59 تا 65 را در بر مي گرفت، به سرودن شعر و نوشتن نمايشنامه پرداخت. نارنجستان مجموعه شعرهاي اين دوره اوست.
صندلي چرخ دار (چند طرح براي كار در سينما و بازي در صحنه) ، تا زير ميز فرمانده و خروس بال طلا از سري آثار منتشر شده ی او تا سال 79 است. مجموعه شعر هميشه برفي، مجموعه ده نمايشنامه تك پرده (پس گل من كو؟) نمايشنامه شيرواني در باد، مجموعه داستان هاي نو، رمان سينما، مجموعه داستان هاي گيلكي: تي دست مرا فادن، مجموعه شعر نو به زبان گيلكي : اي موشته سرخ آلوچه، كتاب قهرمان تا نويسنده (مجموعه چهار گفتگو با هشت نقد) خيس بانو (قصه براي كودكان) از جمله آثار چاپ شده و در دست چاپ اين نويسنده شمالي است.
محمود طياري در توضيح ويژگي بيان خود، تعبير ” رقص پا با زبان ” را آورده و در دوره سوم فعاليت ادبي خود - كه فرم هاي ابداعي و پيشنهادي زيادي را با بار عاطفي بالا و معماري نو عرضه مي كند- همان فرضيه و تئوري و نظريه حتمي مطرح در يكي از مصاحبه هاي سال 48 خود را دارد كه گفته است:
در فرم ، زبان و معماري يك اثر رازهايي است كه اگر كشف شود، راه هاي انتقال موضوع آسان مي شود.

---------------------------------------------------------------